Κι αν έρθει κάποτε η στιγμή να χωριστούμε, αγάπη μου,
μη χάσεις το θάρρος σου.
Η πιο μεγάλη αρετή του ανθρώπου, είναι να 'χει καρδιά.
Μα η πιο μεγάλη ακόμα, είναι όταν χρειάζεται
να παραμερίσει την καρδιά του.

Την αγάπη μας αύριο, θα τη διαβάζουν τα παιδιά
στα σχολικά βιβλία, πλάι στα ονόματα των άστρων..
Τάσος Λειβαδίτης


Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2008

mi Almendro Florecido

6 σχόλια:

koxyli είπε...

Καλώς ήλθες Νοσταλγούλα μου στη μπλογκογειτονιά μας.
Τα άνθη σου με γέμισαν ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ!!!
Καλή συνέχεια...

mareld είπε...

Και συ καλώς καλώς ήλθες κοχύλι μου..

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Καλώς σε βρίσκω με τις νυφούλες τις αμυγδαλιές σου...
Α, και να 'ξερες πόσα μου θυμίζεις...

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

mareld είπε...

Φυρδην-μιγδην
Καλώς ήλθες στο σπιτικό μας!!!

Μούρχεται να βγω στο μπαλκόνι και να
φωνάξω.. ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!! Έφτασε επιτέλους η Γλαρένια αγκαλιά!!! Δεν με γνοιάζει που θα τρομάξουν οι σουηδοί άλλα θα τρομάξω και τα ελαφάκια που έρχονται στην αυλή μου. Αισθάνομαι ότι είσαι μια αιθέρια ύπαρξη, γεμάτη πάθος και φως!!! Μήπως είσαι και Θρύλος…

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

:-)
Με κολακεύεις....
Γεμάτη ΠΑΘΟΣ!!!!!!!!!!!
Για οτιδήποτε...από τη δουλειά μου, μέχρι την αγάπη μου για τον ΄Ανθρωπο.
Σ' ευχαριστώ για τούτη σου την αυθόρμητη, παρορμητική και εγκάρδια (να 'ξερες πόσο μοιάζουμε..) υποδοχή.
Δε σου κρύβω όμως πως συστέλλομαι...

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

mareld είπε...

φύρδην-μίγδην
Βγες στο ξέφωτο και ας μας θαμπώσεις!!! Πόσο χαίρομαι όταν μπαίνεις στο σπιτικό μας..νιώθω το πέταγμα των Γλάρων..αχ!! και νάξερες...